Wyobraź sobie miejsce, gdzie woda z oceanu codziennie zagraża Twojemu domowi, a życie na izolowanych wyspach zależy od zasobów, które daje natura. Tak wygląda Kiribati – małe wyspiarskie państwo na Pacyfiku, które wkrótce może zniknąć z mapy świata. Z okazji Światowego Dnia Dzikiej Przyrody, obchodzonego 3 marca, udostępniamy rozmowę reporterki Małgorzaty Gołoty i Piotra Nieznańskiego, dyrektora programów środowiskowych w naszej Fundacji, przybliżającą realia życia mieszkańców Kiribati i pokazującą, jak zmiana klimatu łączy się z codzienną egzystencją ludzi.

W tym roku motywem przewodnim Światowego Dnia Dzikiej Przyrody są „Rośliny lecznicze i aromatyczne: ochrona zdrowia, dziedzictwa i źródeł utrzymania”. To temat, który idealnie wpisuje się w historię Kiribati – państwa, w którym ludzie żyją zgodnie z rytmem natury, korzystając z ryb, owoców i roślin, które dostarcza ocean i tamtejsze lasy. Jednocześnie brak infrastruktury, słaba gospodarka i oddalenie wysp sprawiają, że dostęp do edukacji, opieki zdrowotnej i usług jest ograniczony, a społeczności są niezwykle wrażliwe na skutki podnoszącego się poziomu wód.

Dzika przyroda to najlepsza technologia, jaką ma nasza planeta. To potężna, darmowa fabryka, która codziennie produkuje tlen, filtruje wodę i dostarcza składników do leków, które ratują nam życie. Światowy Dzień Dzikiej Przyrody przypomina o prostym układzie: im zdrowsza natura wokół nas, tym lepsza jakość naszego życia. Piotr Nieznański

Rozmowa pokazuje, jak życie w takim miejscu kształtuje postawy mieszkańców – część z nich pozostaje przywiązana do swoich wysp, mimo że w perspektywie kilkudziesięciu lat mogą zostać zalane. Inni dostrzegają potrzebę przygotowania młodszych pokoleń do migracji klimatycznej i edukacji ekologicznej. To właśnie edukacja i świadomość ekologiczna stają się najważniejszymi narzędziami przetrwania – elementami, które mogą pomóc społecznościom adaptować się do nieuchronnych zmian, zanim będzie za późno.

Światowy Dzień Dzikiej Przyrody to okazja, by spojrzeć szerzej – nie tylko na zagrożone gatunki dzikiej fauny i flory, ale także na społeczności, które są od nich bezpośrednio zależne. Kiribati jest symbolem konsekwencji globalnego kryzysu klimatycznego, ale także przypomnieniem, że ochrona przyrody, zrównoważone wykorzystanie roślin leczniczych i aromatycznych oraz wspieranie lokalnych społeczności mają bezpośredni wpływ na życie ludzi i przyszłość planety.