Kanada coraz wyraźniej pokazuje, że uznanie rzek i jezior za podmioty prawa może być skutecznym narzędziem ochrony środowiska, a nie wyłącznie prawną ciekawostką. Przykłady rzeki Magpie (Muteshekau-shipu) w Quebecu oraz jeziora Rice Lake w Ontario dowodzą, że tam, gdzie współpracują rdzenne społeczności, prawnicy i lokalne władze, prawa natury przekładają się na realne decyzje i trwałe mechanizmy ochrony ekosystemów.

W 2021 roku Magpie stała się pierwszą rzeką w Kanadzie z osobowością prawną, z jasno określonym katalogiem praw i systemem opiekunów działających w jej imieniu. W listopadzie 2025 roku podobny krok wykonała społeczność Alderville First Nation, przyznając osobowość prawną Rice Lake. Oba przypadki łączy jedno: prawo staje się tu językiem ochrony relacji z przyrodą, a nie tylko regulowania jej eksploatacji. Coraz częściej pojawia się też perspektywa nadania statusu prawnego rzece Św. Wawrzyńca, co mogłoby oznaczać przejście od lokalnych precedensów do ochrony dużych systemów wodnych o znaczeniu krajowym.

Kanadyjskie doświadczenia – wspierane m.in. przez International Observatory of Nature’s Rights, z udziałem Fundacji Code For Green – wpisują się w szerszą, międzynarodową debatę toczącą się również na forum ONZ. Pokazują, że prawa natury nie są modą ani symbolem, lecz odpowiedzią na tempo degradacji środowiska, które wyprzedza tradycyjne instrumenty prawa. To lekcja także dla innych krajów: skuteczna ochrona wód zaczyna się tam, gdzie prawo uznaje ich wartość samą w sobie i daje im realny głos w procesach decyzyjnych.